Klinika Esteticmed

Pocenie to prawidłowy i naturalny proces zachodzący w organizmie. Na powierzchni ciała ludzkiego znajduje się ok. 2-3 mln gruczołów potowych, a na 1 cm2 przypada średnio 300 gruczołów. Człowiek wydziela od kilku ml do kilku litrów potu dziennie. Bez możliwości pocenia, organizm uległby przegrzaniu. Funkcje termoregulacyjne gruczołów potowych kontroluje współczulny układ nerwowy, zaopatrując gruczoły przez postsynaptyczne włókna cholinergiczne.

Przyczyny zwiększonej potliwości

• fizjologiczne:
  gorący klimat, duża wilgotność powietrza
  wysiłek fizyczny
  emocje, stres
  spożywanie niektórych przypraw, mocnej kawy, herbaty, czekolady
  otyłość
• objawowe:
  zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy, cukrzyca)
  choroby neurologiczne (np. zespół Rossa, zespół uszno-skroniowy, neuropatie)
  infekcje przebiegające z wysoką gorączką, gruźlica
  menopauza u kobiet i andropauza u mężczyzn
  niektóre nowotwory (np. guz nadnerczy – pheochromocytoma) przebiegające ze zwiększonym uwalnianiem katecholamin
  idiopatyczne (samoistne) – ok. 60%
  Nadmierne pocenie może mieć przebieg zlokalizowany, wtedy dotyczy tylko pach, dłoni i stóp lub też może mieć charakter uogólniony i dotyczy całego ciała.

Z wymienionych powyżej przykładów widać, że na pewne rodzaje pocenia mamy wpływ, ale są stany, których nie da się wyeliminować, wyleczyć. Należy do nich pocenie zlokalizowane, samoistne. Na szczęście medycyna znalazła na to sposób - blokowanie czynności gruczołów potowych przy pomocy toksyny botulinowej. To sposób, który obecnie przynosi najlepsze rezultaty a obarczony jest małym ryzykiem. Za pomocą jednego zabiegu można zlikwidować tę przykrą dolegliwość na kilka miesięcy. Metoda ta nie leczy przyczyny a usuwa jedynie objawy pocenia.

Problemy związane z nadpotliwością

Mimo, iż pocenie jest prawidłowym procesem organizmu, nadmierne pocenie jest już niezmiernie kłopotliwe. Z problemem tym wiąże się poczucie wstydu, zażenowania, co prowadzi do ograniczeń w kontaktach z innymi ludźmi, a bywa i tak, że uniemożliwia wykonywanie pewnych zawodów (np. w laboratorium przy pracy z odczynnikami chemicznymi). Osoby cierpiące na nadpotliwość wiedzą jak dolegliwość ta jest uciążliwa w codziennym życiu, zwłaszcza, że często towarzyszy jej nieprzyjemny zapach, powstający w wyniku rozkładu potu przez bakterie. Umycie skóry i użycie dezodorantu tylko na chwilę usuwa problem.

Leczenie nadpotliwości

• zalecenia ogólne:
  higiena, kąpiele ziołowe dłoni i stóp (kora dębu, mięta, liście orzecha włoskiego, szałwia, rumianek, kora brzozy) – 2 razy w tygodniu moczyć przez ok. 30 min.
  noszenie ubrań z włókien naturalnych o luźnym fasonie
  częsta zmiana ubrań, obuwia
  unikanie kawy, alkoholu i ostrych przypraw
  redukcja stresu, napięcia i lęku
  częste wietrzenie miejsca pracy
• antyperspiranty zawierające chlorek aluminium - czasowo zamykają przewody potowe. Stosuje się je na noc, początkowo codziennie, następnie aplikacje zmniejsza się do 1 na 2-3 tygodnie. Skutecznośc wynosi do 90%, niestety z czasem mogą powodować podrażnienia skóry.
• leczenie ogólne:
  leki uspokajające, leki antycholinergiczne (np. Bellergot)
  napary z ziół np. herbatka z szałwi, krople ziołowe
  leki homeopatyczne
• leczenie miejscowe niechirurgiczne - śródskórne wstrzykiwanie toksyny botulinowej (Botox).

Mechanizm działania

Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki toksyny botulinowej typu A (Botox), dochodzi do blokady działania nerwów, które zaopatrują gruczoły wydzielania zewnętrznego. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Blokada zakończeń nerwowych utrzymuje się przez 6-12 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymue się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika.
Podanie toksyny botulinowej to obecnie najszerzej stosowana i polecana metoda. Wg statystyk 80% leczonych reaguje dobrze, są jednak osoby, u których po wykonaniu zabiegu nie ma efektu lub efekt ten jest niezadowalający. Dzieje się tak u 20% pacjentów i tym pozostaje stosowanie antyperspirantów i innych wymienionych metod.

Przebieg zabiegu

Przed rozpoczęciem zabiegu należy dokładnie określić pole nadmiernej potliwości. Najczęściej miejsca wymagające wstrzyknięcia botuliny pokrywają się w sposób widoczny kropelkami potu. Jednak niekiedy dokładne zidentyfikowanie tego pola jest niezmiernie trudne W tym celu stosuje się tzw. test jodowo-skrobiowy (test Minora). Polega on na posmarowaniu danego miejsca jodyną, a następnie posypaniu skrobią ziemniaczaną. Poszukiwane obszary po kilku - kilkunastu sekundach coraz bardziej ulegają zaczernieniu. Znalezione miejsca nadmiernej potliwości dzieli się na kwadraty 1.5 x 1.5 cm przy pomocy roztworu np. fioletu gencjany.
Zabieg polega na podaniu płytko śródskórnie do każdego kwadratu małej ilości toksyny botulinowej. Dla większości ludzi ten zabieg jest minimalnie bolesny, ale osoby wrażliwe można znieczulić. Szczególnie zabieg wykonywany na rękach i stopach wymaga znieczulenia. Sam zabieg trwa kilka-kilkanaście minut i można po nim wrócić do codziennych zajęć. Efekt jest widoczny po kilku - kilkunastu dniach, a trwa kilka miesięcy, utrzymuje się nawet do roku (pachy). Potem wymaga powtórzenia.

Działania niepożądane

Czasem, do kilku godzin po zabiegu, utrzymywać się może miejscowa bolesność. Przy leczeniu nadpotliwości pach nie obserwowano żadnych powikłań, poza mogącym pojawić się lekkim świądem w okolicy pach, mijającym bez leczenia po 1-2 tygodniach. Obserwowano czasem wyrównawcze pocenie innych okolic, również mijające po kilku tygodniach.
Przy leczeniu nadpotliwości dłoni, w kilka dni po zabiegu, obserwowano przejściowe osłabienie siły mięśniowej, polegające na niemożności odwiedzenia, zwłaszcza piątego palca, rzadziej kciuka i wykonania silnego uścisku dłoni. Objawy te jednak zupełnie nie przeszkadzały w wykonywaniu codziennych zajęć. Stan taki może okazać się jednak nie do zaakceptowania na przykład u pianisty. Istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia objawów “grypopodobnych” (zmęczenie, niewielki wzrost temperatury ciała, bóle mięśniowe) – ta dolegliwość ustępuje w ciągu kilku dni.

Przeciwskazania

• bezwzględne:
  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona)
  • nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)
  • stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia:
    • aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.)
    • aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina)
    • D-penicylamina (Cuprenil)
    • cyklosporyna
    • tubokuraryna, pankuronium, galamina
    • sukcynylocholina
    • linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna
  • miejscowe infekcje skóry
  • ciąża, okres laktacji
• względne:
  • zaburzenia krzepnięcia
  • stosowanie leków antykoagulacyjnych (np. aspiryna)